S
litera alfabetu łacińskiego, dziewiętnasta (19.)
S s
S (es, minuskuła: s) – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [s].
Nazwę tej litery w języku polskim wymawia się es[1].
Wymowa litery S
Inne reprezentacje litery S
edytuj| Sygnalizacja | Język migowy | Alfabet Braille’a | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| flaga Międzynarodowego Kodu Sygnałowego |
Alfabet semaforowy |
Kod Morse’a | francuski | kanadyjski | polski | |
| ⓘ | i | |||||
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytujEncyklopedie internetowe (litera alfabetu łacińskiego):
- SNL: S_-_bokstav
- VLE: s-s