Jarosław Guzy
Jarosław Władysław Guzy (ur. 31 grudnia 1955 w Krakowie) – polski polityk, działacz NZS, przedsiębiorca, ambasador na Ukrainie (2023–2024).
.jpg) Jarosław Guzy (2024) | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 grudnia 1955 |
|---|---|
| Przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów | |
| Okres |
od 1981 |
| Ambasador RP na Ukrainie | |
| Okres |
od 2023 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
  
| |
Życiorys
edytujW latach 1975–1981 studiował socjologię oraz od 1980 do 1981 historię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracował ze Studenckim Komitetem Solidarności (SKS). Od 1980 w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. Był członkiem Komisji Uczelnianej NZS UW, od 1981 Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego. W kwietniu 1981 na I Ogólnopolskim Zjeździe NZS w Krakowie wybrany został przewodniczącym Krajowej Komisji koordynacyjnej NZS[1].
W czasie stanu wojennego był przez rok internowany, przebywał na Białołęce, następnie w Darłówku.
Po wyjściu na wolność był wraz z żoną, Agnieszką Romaszewską, pod stałą obserwacją Służby Bezpieczeństwa. W latach 1988–1991 przebywał w Stanach Zjednoczonych, studiował na Uniwersytecie Yale, odbył staż w Kongresie.
W 1992 doradca ministra obrony narodowej; członek Ruchu dla Rzeczypospolitej (1992–1993). W latach 1996–1999 prezes, od 1999 członek Rady Polskiego Klubu Atlantyckiego. Od 1996 członek Rady ds. Współpracy z Regionem Azji i Pacyfiku.
W latach 1993–1994 w GJW/Prasa i Film Partnership, od 1994 samodzielny przedsiębiorca w firmie Smart założonej wspólnie z Marcinem Bochenkiem – public & government relations, od 2000 także w Smart Pictures sp. z o.o. W 1996 prezes Polskiej Federacji Niezależnych Przedsiębiorców. W następnych latach kolejno: doradca prezesa PZU do spraw inwestycji zagranicznych, zajmował się między innymi inwestycjami PZU na Litwie i Ukrainie, w latach 2003–2007 prezes, a potem członek zarządu spółki będącej własnością Miasta Stołecznego Warszawy – Wars Holding, zajmującej się projektem rewitalizacyjnym Pragi. Potem członek zarządu spółki Warszawski Park Technologiczny.
Pracował w grupie BZU, Polskich Sieciach Elektroenergetycznych SA (grupa kapitałowa PGE), PGNiG, Termika SA. W latach 2014–2017 był szefem zespołu doradców w Narodowym Centrum Kryptologii[2].
19 października 2023 (okres drugiego rządu Mateusza Morawieckiego) został mianowany ambasadorem na Ukrainie[3]. Misję rozpoczął 14 grudnia 2023[4]. Odwołany z placówki w 2024[5].
W grudniu 2025 został powołany przez prezydenta RP Karola Nawrockiego w skład Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej[6].
Członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
Odznaczenia
edytuj- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2025[7][8]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2007[9]
- Krzyż Wolności i Solidarności – 2017[10][11]
Przypisy
edytuj- ↑ Historia Niezależnego Zrzeszenia Studentów, nzs.org.pl [zarchiwizowane 2023-03-29].
- ↑ Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 148/, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, 27 lipca 2023 [dostęp 2023-11-03] [zarchiwizowane 2023-09-27].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 października 2023 r. nr 110.88.2023 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2023 r. poz. 1196).
- ↑ Євген Перебийніс прийняв копії вірчих грамот у новопризначеного посла Республіки Польща в Україні, Міністерство закордонних справ України, 14 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-18] [zarchiwizowane 2023-12-17] (ukr.).
- ↑ Personel, Polska na Ukrainie – Portal Gov.pl, 5 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-05] [zarchiwizowane 2024-08-05].
- ↑ Prezydent powołał Radę ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej. prezydent.pl, 17 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-17].
- ↑ Odznaczenia państwowe dla wybitnie zasłużonych dla Rzeczypospolitej. prezydent.pl, 26 czerwca 2025. [dostęp 2025-06-27].
- ↑ M.P. z 2025 r. poz. 634.
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 grudnia 2007 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2008 r. Nr 33, poz. 293).
- ↑ Postanowienie nr rej. 56/2017 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2017 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2017 r. poz. 350).
- ↑ Działacze pierwszego NZS uhonorowani. prezydent.pl, 2017-02-20. [dostęp 2017-02-20].
Bibliografia
edytuj- Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–89, t. 1, Warszawa 2000, s. 112–114 (Józef Darski). ISBN 83-88288-65-2.
- Jarosław Guzy. U źródeł złego i dobrego. Rozmowy z pierwszym przewodniczącym Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS, przeprowadził, opracował i uzupełnił przypisami Robert Spałek, Warszawa 2009. ISBN 83-7629-098-3.