Alban (imię)

imię męskie

Albanimię męskie pochodzenia łacińskiego genetycznie cognomen Albanus oznaczające „pochodzący z Alby”, tj. np. z miasta Alba Longa albo Alba Fucentia; istniała też góra Albanus mons[1]. Językoznawczyni Maria Malec wskazuje na odniesienie pochodzenia Albana do miasta Alba Longa[2].

Imię to zostało odnotowane w średniowiecznej Polsce, ok. 1439 roku[3], w benedyktyńskiej księdze zmarłych[1].

Imię rzadkie w Polsce. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 48 mężczyzn o imieniu Alban nadanym jako imię pierwsze[4].

Żeński odpowiednik: Albana.

Alban imieniny obchodzi 22 czerwca, w dzień wspomnienia św. Albana z Werulamu[5].

Imię Alban w innych językach[6]

edytuj

Mężczyźni noszący imię Alban

edytuj

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, Kraków: Wydawnictwo WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
  2. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 2, Kraków 1995, ISBN 83-85579-68-0
  3. W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 1, z. 1, (A–Bierwołt), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1965
  4. Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl, 24 stycznia 2025 [dostęp 2025-06-22], Alban - imię pierwsze.
  5. Alban [online], deon.pl [dostęp 2025-06-22].
  6. Janowowa i in. 1991 ↓, s. 13.

Bibliografia

edytuj
  • Słownik imion. W: Wanda Janowowa, Aldona Skarbek, Bronisława Zbijowska, Janina Zbiniowska: Słownik imion. Wyd. 2. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 13, kol. prawa. ISBN 83-04-03123-X.